‘Osmanlı Türkçesi Sözlüğü’ maddeleri

	KuRGuN.CoM SöZLüK BöLüMü
	KuRGuN.CoM SöZLüK Osmanlı Türkçesi Sözlüğü Kaynaklar

bulunan kelime: 41 392

sayfa: 1 / 8 279

a: Nida edatı olup, kelimenin sonuna gelir 'ey' mânası verir. Aynı veya farklı iki kelime arasına gelirse, sözün mânasını kuvvetlendirir. 'rengârenk, lebaleb' gibi. 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin 'a' harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
a'ba: Ağırlıklar, yükler, mes'uliyetler. * Sandık.
a'bad: Köleler.
a'bel: (C: A'bile) Çok sert taş ki, kırmızı, beyaz veya siyah renkli olur. * Taşlık dağ. ◊ Ak, beyaz. * Ağaç yaprağının dökülmesi.
a'bide: (Abd. C.) Köleler. Abid.

Osmanlı Türkçesi Sözlüğü

KuRGuN.CoM SöZLüK